Hans, colostoma sinds 2015 2017-01-03T10:46:23+00:00

Project Description

Hans, colostoma sinds 2015

Hans Drees is een fitte man van begin 70. Hij is al meer dan 50 jaar getrouwd, heeft 2 zoons en schoondochters en 5 kleinkinderen. Hans is lange tijd vertegenwoordiger geweest en nu met pensioen. Sinds mei 2015 heeft hij een colostoma. De aanleiding was chronische diverticulitis, een aandoening van de darm waarbij uitstulpingen (divertikels) van de darm ontstoken raken en de darmfunctie hinderen. Na een eerste spoedoperatie waarbij de ernstigste ontstekingen werden weggehaald, volgde een tweede operatie. Van tevoren wist Hans dat tijdens deze operatie gekeken zou worden of er een stoma geplaatst moest worden. Hans kwam bij uit de narcose met inderdaad een stoma. Na een aantal zware weken vond hij snel zijn draai en nu leeft hij redelijk probleemloos met zijn stoma. Hans beseft zich zeker dat dat niet iedereen gegeven is. Hij hoopt met zijn verhaal anderen een hart onder de riem te steken en te inspireren met zijn ervaringen en tips.

Van rampzalig naar zeer tevreden
Laten we eerlijk zijn, de eerste week na de stomaoperatie was rampzalig, afschuwelijk. Ik voelde me beroerd van de narcose en de opvangzakjes lekten. Tot wel 6 keer per dag ging het zakje los met alle gevolgen van dien. Ik heb een ‘inliggend’ stoma, zeg maar een kuiltje op mijn buik waar de stoma inligt. De zakjes die ik eerst gebruikte waren plat en dat hecht niet goed genoeg. Toen heb ik zakjes met een bolle huidplaat gekregen, convex noem je dat. Dat sluit veel beter aan. Sinds ik deze zakjes gebruik, heb ik geen enkel probleem meer gehad. Nou ja, tenzij door mijn eigen schuld. Zo ben ik een keer vergeten het zakje goed dicht te doen, en die keer dat mijn jongste kleinkind op schoot lekker op mijn buik stond te trappelen, ging het ook mis. Ach, daar leer je van.

Ik besef steeds beter dat er in principe geen problemen ten aanzien van mijn stoma en het zakje zijn die niet op te lossen zijn. Door het zakje te wisselen of desnoods even te ontluchten. Het duurt wel enige tijd voor je weet dat de problemen meer in je hoofd zitten dan in de praktijk. Soms leeg ik het zakje tussendoor, dat vind ik niet zo’n succes. Ik ben wel benieuwd naar hoe anderen dat doen, of mensen hun zakje regelmatig tussendoor legen of vaker op een dag verwisselen.

Ik moest vooral wennen aan het krijgen van routine: alles van tevoren klaar leggen, je aan de volgorde houden, zorgen dat je altijd je reservespullen op orde en bij je hebt, voor als er iets mis gaat.

Positief en gelukkig samen
Mijn kijk op het leven is zeer positief. Ik ben begin 70 en mijn leven kent eigenlijk geen beperkingen vanwege mijn stoma. Ik kan alles eten, we gaan op vakantie, naar de film en het theater, sporten, fietsen, biljarten, thuis doe het zelven, alles gaat door. Vanochtend lagen mijn vrouw en ik om 07.45 uur al in het zwembad. Mijn vrouw heeft vanaf die eerste spoedoperatie veel naar zich toe getrokken. Zij regelde alle afspraken, was overal bij, ook bij de eerste uitleg over de verzorging van de stoma. Onze badkamer is groot genoeg om ieder ons ding te doen, ook tegelijkertijd. Dat is bij ons nooit een issue geweest.

Door mijn chronische diverticulitis moest ik continu naar de wc. Tot wel 30 keer op een dag. Dat was niet te doen, ik durfde de deur nauwelijks uit. Op het laatst, toen ik misschien een stoma zou krijgen, kon het me eigenlijk niet veel meer schelen. Als het moest dan zou het maar. En zoals het nu is, ik teken ervoor. Als ik alles om me heen hoor, met welke ziekten en handicaps andere mensen kampen, dan ben ik met mijn probleempje zeer tevreden.

Hans’ verzorgingsritueel
Voor het verwisselen heb ik een vaste routine. Het belangrijkste is om eerst alles klaar te leggen. De huidplaten die ik nu heb zijn precies op maat, ik hoef de opening dus niet meer op maat te knippen zoals eerst. Wel gebruik ik een halve ring onder mijn huidplaat, die knip ik wel voor. Die ring is van wasachtig materiaal en na het verwijderen van de beschermfolie leg ik die rond de opening van de huidplaat. Daarnaast gebruik ik een paar druppels gel waardoor de ontlasting makkelijker in het zakje glijdt. Ook heb ik mijn zakje, natte en droge gaasjes klaarliggen. Ik verwijder het volle zakje, maak mijn stoma schoon en droog en dan pak ik de huidplaat met die halve ring er al op, ik trek ‘m iets uit en plak het geheel op zijn plek. De ring wordt zacht door de warmte van je lichaam en ik heb het idee dat het daardoor allemaal nog beter hecht en kleine plooitjes in mijn huid goed gevuld worden.

Over complicaties
Soms is mijn huid onder de plaat wat rood en vochtig, als ik het zakje te lang heb laten zitten bijvoorbeeld. Daar heb ik een busje met poeder voor dat vocht absorbeert. Ook jeukt mijn huid weleens, maar dat is niet irritant. Als het dat wel wordt, weet ik mijn stomaverpleegkundige te vinden. Ik heb pas een nieuw onderzoek gehad. Er zit nog een centimeter of 20 dikke darm vanaf mijn anus naar binnen en het leek of daar nog iets als ontlasting uitkwam. Ik dacht dat kan helemaal niet, maar dat stukje darm blijkt nog slijm te produceren wat er dus uit moet. Ik kon tijdens het onderzoek meekijken terwijl ze met een cameraatje dat stuk darm ingingen. De verpleegkundige zei op een gegeven moment ‘kijk hier zitten de nietjes, hier is het afgesloten’. Wonderbaarlijk. Ik weet nu dat het erbij hoort en met klysma’s kan ik dat stuk darm schoonhouden.

Over geurtjes
Ik ben zeer onder de indruk van het materiaal dat ik gebruik. In de zakjes zit een koolstoffilter en ik heb nooit, nooit in die anderhalf jaar dat ik ze nu gebruik iets geroken. Soms drijf ik het een beetje op de spits. Als we ergens ver van huis zijn, nog een tijd in de auto zitten en ik de afweging maak om toch tot thuis te wachten om mijn zakje te wisselen. Dan voel je het zakje gewoon helemaal bol staan, alsof het gaat ontploffen. Dat gebeurt gelukkig niet en je ruikt ook helemaal niets. Ja, als ik het eraf haal, dat is wat anders. Maar als je gewoon naar de wc gaat en dan met je hoofd boven de pot gaat hangen, ruik je ook genoeg.

Over kleding
Voor kleding is mijn vrouw de expert. Ik kan geen strakke tailleband meer hebben, dus heeft zij al mijn broeken wijder gemaakt en bretels in alle kleuren voor me gekocht. Dat zit prettiger dan een riem. Ook nieuwe kleding past ze aan als dat nodig is, en mijn zwembroek heeft ze hoger gemaakt. Een joggingbroek zit heel comfortabel maar daar wil ik niet dagelijks in lopen.

Over openheid
Ik ben heel open over wat ik heb, waarom niet? Ook naar mijn kleinkinderen die alles zeer interessant vinden. Niks geheim, niks moeilijk doen. Ze mogen een stomazakje bekijken en in hun handen houden en als ze het bij mij willen zien, laat ik het ze gewoon zien. Ik vertel graag dat opa dingen kan die zij niet kunnen. Mijn tanden poetsen en poepen tegelijk bijvoorbeeld. Met humor kom je een heel eind. Mijn kleindochter wilde er laatst een spreekbeurt op school over houden. Wil je een leeg of een vol zakje mee, vroeg ik haar. Ze heeft toch maar een lege meegenomen, haha.

Over voeding
Er is niets dat ik moet laten staan. Nou was ik al wat bewuster met voeding bezig door mijn diverticulitis. Genoeg drinken, fruit eten, niet te veel vlees, niet alleen maar brood ook muesli en ontbijtkoek. Als je een paar dagen ongezond eet, merk je het meteen, dat doe ik dus gewoon niet. Ik neem ook nog steeds middellen die mijn ontlasting soepel houden, elke dag een zakje psylliumvezels en 1 keer per week macrogol. Deze krijg ik via mijn huisarts, ik zou er niet zonder daarmee te overleggen aan beginnen.

Over een eventuele hersteloperatie
Er is de mogelijkheid om weer van mijn stoma af te komen. Een hersteloperatie. Maar zoals aan elke operatie kleven hier ook risico’s aan. De chirurg heeft het me eigenlijk afgeraden omdat er interne lekkage op kan treden. Daarnaast vond ik de stomaoperatie behoorlijk pittig. Ik heb een ruime week aan allerlei infusen gelegen, en had ook nog een ontstoken staartbeen. Plus de impact van de narcose; ik was erg moe en had last van mijn hoofd: concentratieproblemen, kon moeilijk lezen… Dat hele circus ga je met een hersteloperatie weer in. Dus ik hoef niet zo nodig nog een keer.

Hans gebruikt een 1-delig systeem met een convex-huidplaat, open zakjes voor overdag en dichte zakjes voor ’s nachts.

Meer testimonials lezen?

Colostoma

Een colostoma (ook wel dikke darmstoma) is een kunstmatige uitgang van de dikke darm. Het zieke deel van de dikke darm wordt verwijderd en een stuk van het gezonde deel wordt door de buikwand naar buiten gebracht, vastgehecht aan de huid en vormt een nieuwe uitgang voor de ontlasting. Omdat de ontlastingsstroom dus verlegd wordt, kan de ontlasting er anders uitzien dan gewoonlijk. Hoe precies verschilt per geval en is afhankelijk van de locatie van de stoma. Een colostoma kan van bijna elk deel van de dikke darm worden gecreëerd, maar de meest gebruikelijke plaatsen zijn het S-vormige deel en het dwarse deel van de karteldarm. De exacte plaats is afhankelijk van de medische reden voor de ingreep.